vald.org

Kynþáttasprengjur og dularfull dauðsföll vísindamanna—fyrri hluti

10. mars 2005 | Jóhannes Björn

Kynþáttavopn eru möguleg var yfirskrift greinar sem birtist í Defense News 23. mars 1992. Greinin fjallaði um hvernig hægt væri að notfæra sér örlítin frávik í genasamsetningu hinna ýmsu kynþátta til þess að búa til vopn sem aðeins dræpu vissa hópa.

Fimm árum síðar var eftirfarandi haft eftir þáverandi varnarmálaráðherra Bandaríkjanna, William Cohen, í viðtali við Jane´s Defense Weekly (27. júní 1997): "Ég hef séð skýrslur um ákveðna tegund sjúkdómsvaldandi örvera sem, ef beint gegn vissum hópum, mundu aðeins drepa ákveðna þjóðernishópa og kynþætti."

Við höfum þurft að lifa í skugga atómvopna í marga áratugi, ætíð meðvituð um að einhver maður úti í heimi getur einn góðan veðurdag stutt á takka og eytt okkur öllum á skömmum tíma. Markviss (valvís) sýklahernaður er næsta helvíti mannkynsins og sú martröð virðist hafin. Það leikur varla nokkur vafi á að nokkrar þjóðir ráða nú þegar yfir sýklavopnum eða tækni til að búa til sýklavopn—örverur sem velja fyrirfram ákveðin fórnarlömb með því að ráðast aðeins á ákveðin frávik í genum og litningum.

Með kynþáttavopnum nær vígbúnaðarkapphlaupið vissulega hámarki og sennilega er þá líka lokatakmarki stríðsherra heimsins náð. Kynþáttasprengjur eru hið fullkomna vopn. Þegar stríð framtíðarinnar hefjast þá vita fórnarlömbin ekki einu sinni að innrásin er hafin. Fólk byrjar að hrynja niður og innan skamms labbar óvinurinn óhindraður inn á svæðið. Hús eru óskemmd, allur vélbúnaður í fínu lagi, búfénaðurinn enn á beit og landbúnaður blómstrar sem fyrr.

Kynþáttavopn gætu líka verið notuð sem vopn í baráttunni gegn offjölgun vissra kynflokka. Það er ljóst að genarannsóknir eiga á næstu áratugum eftir að lengja mannslífið um 100–400 ár og þá er hætt við að einhverjum þyki þröngt setið og tímabært að grisja. Möguleikarnir eru endalausir þegar skriðan fer af stað. Það væri t.d. hægt að draga úr frjósemi heilla þjóða eða ganga þannig frá hlutunum að næsta kynslóð yrði ófrjó.

Ísraelsmenn—sem alfarið neita að skrifa undir alþjóðlegar samþykktir er banna sýkla- og efnavopn—eru komnir lengra en flestir í smíði sýklavopna og byrjuðu þessar rannsóknir fyrir mörgum áratugum í samstarfi við minnihlutastjórnina í Suður-Afríku (Ísrael og S-Afríka smíðuðu líka kjarnorkusprengur í sameiningu). Jonathan Moreno, sem sat í ríkisstjórn Clinton og starfar núna við Virginíuháskóla, sagði nýlega á ráðstefnu hjá American Association for the Advancement of Science að aðskilnaðarstjórnin í Suður-Afríku hafi verið á kafi í DNA rannsóknum: "Varnarmálaráðuneyti Suður-Afríku stundaði rannsóknir með það fyrir augum að framleiða líffræðileg efni sem hægt væri að nota gegn þeldökkum íbúum landsins. Þeir höfðu sérstakan áhuga á að finna leiðir til þess að gera litaðar konur ófrjóar."

Hvað vopn varðar þá hefur e.t.v. aldrei verið meira í húfi og því hlýtur gríðarlegt kapphlaup vera í gangi við hönnun valvísra sýkla. Þetta kapphlaup fer skiljanlega mjög hljótt. Menn hafa þó veitt einu atriði athygli sem kannski tengist þessu kapphlaupi og það eru óeðlilega tíð dauðsföll vísindamanna sem starfa á þessu sviði. Rétt er að taka fram að það eru engar sannanir sem tengja þessa tvo hluti saman. Hér að aðeins verið að velta þeim möguleika fyrir sér hvort einhverjum hópum telji sér svo ógnað að þeir séu byrjaðir að grípa til örþrifaráða.

(Framhald eftir viku)