vald.org

Anna Lilja Valgeirsdóttir skrifar um reynslu sína af bankakerfinu

31. október 2012 | Anna Lilja Valgeirsdóttir

Ég er að velta fyrir mér þessum Sértryggðu skuldabréfum.

Ástæðan fyrir því eru gögn sem ég fékk send frá sýslumannsembættinu, þegar ég bað um öll gögn tengdu uppboðinu á húseigninni minni.

Þar slæddist á meðal staðfesting á umboði á milli Kaupþing Bank og fagfjárfestingasjóði dótturfélags þeirra, Kaupthing Mortgages Institutional Investor Fund, um þjónustusamning þeirra á milli. Þessi samningur var gerður 6. ágúst 2008 og innfærður til þinglýsingar 13. ágúst 2008. Finnst mér þessar dagsetningar vera óþægilega nálægt hruninu. Þetta skjal, sem ég hef undir höndum, er nr. 006682.

Öll fyrirtækin með sitthvora kennitöluna, en virðast samt geta gert þetta í skjóli þessa samnings, beint fyrir augum yfirvalda.

Ég fór að lesa lög tengd málinu, m.a. um Sértryggð skuldabréf . Mælt var fyrir frumvarpi að lögum af Björgvini G Sigurðssyni í Nóvember 2007.

Takið eftir orðalaginu í þessari grein:

„Í frumvarpinu er lagt til að ýmsar efnisreglur laga um samningsveð gildi um sértryggð skuldabréf, að sérstakar reglur gildi um vörslu og skráningu tryggingasafna og að réttindum þeim sem sértryggt skuldabréf hefur í tryggingasafni þurfi ekki að þinglýsa. Ennfremur eru lögfestar reglur um greiðslur af sértryggðu skuldabréfi ef útgefandi fær greiðslustöðvun og sérreglur um greiðslur í tilfelli gjaldþrots útgefenda.“

Í umræðu á Alþingi kom eftirfarandi fram:

„Sértryggð skuldabréf eru hins vegar ekki tryggð með eiginlegu veði og heldur ekki með sérstakri ábyrgðaryfirlýsingu þriðja manns, þriðja aðila“

Þessi lög fengu ansi skjóta afgreiðslu, þar sem þau voru samþykkt í mars 2008. Þar stakk mig einnig ein grein til viðbótar:

„Óheimilt er að taka á skrá skuldabréf skv. 1.–3. tölul. 1. mgr. 5. gr. í tryggingasafn hafi vanskil staðið í 90 daga eða lengur.“

Kaupþing tók einmitt út af reikningi mínum mér óafvitandi og án míns samþykkis til að hafa mín skuldabréf í skilum … Ég kærði það til Efnahagsbrotadeildar lögreglunnar en þeir segja það orð gegn orði og vilja ekkert gera.

Í janúar á þessu ári voru Sértryggðu skuldabréfin flutt yfir til Arion banka og þar rak ég einmitt augun í þessa setningu:

„Kaupþing gaf út fjóra flokka af sértryggðum skuldabréfum á árunum 2006–2008 sem tryggð voru af Kaupthing Mortgage Institutional Investor Fund (KMIIF), dótturfélagi Kaupþings.“

Og eins og við vitum er þetta staðan núna eða eins og það er orðað á visir.is:

Mörg hundruð milljarðar renna í vasa kröfuhafa:

Magnús Halldórsson skrifar:

Búist er við því að kröfuhafar Glitnis og Kaupþings muni samþykkja nauðsamninga á næstu vikum, en umfang þeirra er með öllu fordæmalaust í ljósi stærðar þrotabúanna í samaburði við Ísland. Stjórnvöld, Seðlabankinn og FME fylgjast náið með gangi mála, en erlendir kröfuhafar munu fá hundruð milljarða greiðslur í sinn hlut við samþykkt samninga.

Slitastjórnir Glitnis og Kaupþings hafa unnið að gerð nauðasamnings undanfarna mánuði, í samráði við kröfuhafa. Samkvæmt heimildum fréttastofu er vinna við þá langt komin, og vonast fulltrúar stærstu erlendu kröfuhafa bankanna, til þess að geta fengið greiðslur úr þrotabúunum í byrjun næsta árs, en þá verður búið að gera upp forgangskröfur að fullu.

Eignir þrotabúanna eru tröllvaxnar í íslensku samhengi, en heildarvirði eigna Glitnis (861 milljarður) og Kaupþings (862 milljarðar) nemur 1.723 milljörðum króna, sem er hærri upphæð en sem nemur árlegri landsframleiðslu Íslands (1.620 milljarðar).

Stærstu kröfuhafarnir í bú Glitnis og Kaupþings, sem eiga almennar kröfur, eru erlendir skuldabréfa- og vogunarsjóðir. Fulltrúar þeirra, þar helst lögmenn frá Bandaríkjunum og Bretlandi, hafa á undanförnum vikum og mánuðum fundað reglulega með fulltrúum stjórnvalda og eftirlitsstofnanna vegna fyrirhugaðra nauðasamninga, enda eru miklir hagsmunir í húfi fyrir alla sem að þeim koma.

Helst er það aðferðafræðin sem skiptir sköpum, ekki síst til þess að tryggja að útgreiðslur til erlendra kröfuhafa ógni ekki fjármálastöðugleika hér á landi.

SF1 er skráð einnig í Borgartún 19, eins og öll hin félögin, og þeir voru að kaupa Sjóvá sem var „að fullu fjármagnað með eigin fé“ …

Viðjar ehf, Borgartún 19, er fyrirtæki sem fer með fullnustu í að tryggja efndir og fullnustu krafna Kaupþings banka og fer að öðru leyti með eignaumsýslu á eignum bankans, sölu og leigu. Stjórnarformaðurinn, Helgi Sigurðsson hdl, var fyrrverandi yfirlögfræðingur bæði nýja og gamla Kaupþings, Hann varð að segja af sér eftir að DV upplýsti að hann hefði fengið kúlulán upp á 450 milljóna króna án ábyrgðar. Konan hans er Ólöf Finnsdóttir hdl, framkvæmdarstjóri dómstólaráðs, og hefur hún yfirstjórn með stjórnsýslu héraðsdómstólanna.

Þið fyrirgefið ef ykkur þykir sem ég sjái Skrattan sjálfan í hverju horni, en ég hef á tilfinningunni að hann sé nefnilega ansi víða. Þetta „Svokallaða hrun“ er réttnefni, því að mínu mati er þetta skipulagt rán. Ég hef reynt að afsanna þá kenningu mína, en mér gengur það heldur illa.

Kærar þakkir fyrir að lesa þetta.

Með fyrirfram þökk,

Anna Lilja