vald.org

Baráttan um Ísland

17. febrúar 2013

Spilarar:

  1. Aflandskrónuhafar
  2. Eigendur þrotabúa gömlu bankanna (Vogunarsjóðir)

Andstæðingurinn:

Markmið spilara:

Styttri útgáfa leiksins tekur 24 mánuði.

Til að ná því markmiði skal reynt að semja við stjórnvöld um flutningana á góðu nótunum og fá stjórnvöld til að breyta lögum og reglum eftir því sem þurfa þykir. Ef það tekst ekki má komast að sömu niðurstöðu með því að ná fyrst yfirráðum yfir verðmætum fyrirtækjum og auðlindum, og selja síðan til þriðja aðila í skiptum fyrir gjaldeyri í lok leiks. Heimilt er að selja öðrum spilunarréttinn hvenær sem er fyrir gjaldeyri og ljúka leik þannig að nýr aðili geti tekið við og hafið lengri útgáfu leiksins.

Lengri útgáfa leiksins tekur 60 mánuði.

Til að ná sem bestum árangri til lengri tíma skal allt reiðufé og eignir sem eru enn í krónum ávaxtað á eins háum vöxtum að hægt er á meðan á leiknum stendur, þ.e. fá skal sem mesta vexti fyrir krónur áður en þeim er skipt yfir í gjaldeyrinn og landið yfirgefið, sem er lokatakmarkið. Til að ná þessu fram er mikið atriði að fá Seðlabankann til að halda stýrivöxtum sem hæstum á meðan á leik stendur og jafnframt fá að flytja vaxtahlutann úr landi jafnóðum.

Mjög mikilvægt er að telja almenningi og stjórnvöldum trú um að allt sé í góðu lagi á meðan á leik stendur til að enginn trufli leikinn. Einnig er gott að fá til liðs ýmsa meðspilara, þ.e. ýmsa álitsgjafa og sérfræðinga innlenda sem erlenda sem almenningur og stjórnvöld taka mark á og fá þannig aukið svigrúm til að ná lokamarkmiðinu. Mjög heppilegt getur verið að fá Íslendinga búsetta erlendis sem álitsgjafa því það er tekið sérstaklega mikið mark á þeim. Hægt er að fá bónusstig með því að ná öllu lausu fé úr landi hratt en halda jafnframt öllum helstu eignum í landinu þannig að allur afrakstur úr þjóðarbúinu næstu áratugina renni í vasa spilaranna jafnvel þó þeir séu hættir að spila.

Til að ná þessu markmiði er mjög mikilvægt að ná fyrst yfirráðum yfir öllum helstu auðlindum og orkufyrirtækjum landsins og hækka síðan gjaldskrár þannig að allur almenningur og fyrirtæki í landinu greiði óbeinan skatt til framtíðar, sem síðan má hækka meira ef einhversstaðar er svigrúm til að innheimta meira. Til að ná þessu markmiði er heppileg leið að fá lífeyrissjóði með í leikinn sem kaupa orkufyrirtækin fyrst í nafni almannahagsmuna en selja síðan spilurum orkufyrirtækin og auðlindirnar eftir það. Afar mikilvægt er að halda allri umræðu um orkufyrirtækin í þeim farvegi að illa gangi með fjármögnun og fjárfestingar og framtíðin sé afar erfið, og því gott að fá einkafjármagn inn í reksturinn. Heppilegt er í þessu verkefni að ná að tengjast við evrópska markaðinn til að hámarka möguleika á því að selja orkuna dýrt. Best að fá skattgreiðendur fyrst til að fjármagna sæstreng yfir hafið og kaupa síðan orkufyrirtækin á slikk eftir það.

Afar heppileg staða er ef fjárfestingin í sæstrengnum verður það dýr að stjórnvöldum og orkufyrirtækjunum verði það ofviða. Þannig má ná yfirráðum yfir þeim á mjög ódýran hátt og síðan verður verðið hækkað eftir það og ofsagróði myndast um ókomna tíð. Sá spilari sem nær yfirráðum yfir auðlindum og orku vinnur leikinn. Ef það tekst ekki að ljúka leiknum á 60 mánuðum er heimilt að framlengja hann eins oft og spilurum hentar.

Gangi ykkur vel!

Virðingarfyllst,

N.N.